Bu aralar yalnızlık hissini daha fazla hissediyorum. Yaptığım tek şeyin sadece çalışmak olduğunu ve akşam olduğunda da ya televizyonun karşısında oturup bir şeyler izlemek olduğunu ya spor salonuna mecburen gidip kendimi yormak olduğunu ya da evde oturup SAP çalışmak olduğunu görüyorum. Aslında ne mutsuzum ne de mutlu, iki arada kaldım. Arkadaşlarım da yok, tek başıma bir şeyler yapmak da sıkmaya başladı. Eski özgüvenim azaldı, bir şryleri tek başına yapmaya üşeniyorum. Eskiden daha fazla vaktim olsaydı da daha fazla şeyler yapabilseydim diyordum ama şu an onu bile demiyorum. Şuanda da bir parkta oturmuş, sağ tarafımda bisiklet, sol tarafımda termos çay, gecenin 11’inde oturmuş bunları yazıyorum.
